Variđ ykkur, vesalingar!

Hún hét Abba-labba-lá.
Hún var svört og brún á brá
og átti kofa í skóginum
á milli grćnna greina
og trúđi á stokka og steina.

En enginn vissi hvađan
hún kom í ţennan skóg;
enginn vissi hvers vegna
hún ćrslađist og hló
og enginn vissi hvers vegna
hún bćđi beit og sló.

Hún hét Abba-labba-lá.
Hún var svört og brún á brá
og gerđi alla vitlausa
sem vildu í hana ná.
Á villidýrablóđi,
á villidýrablóđi,
lifđi Abba-labba-lá.

Einu sinni sá ég
Abba-labba-lá.
Hún dansađi í skóginum,
svört og brún á brá.
Mér hlýnađi um hjartađ
og hrópađi hana á:
Abba-labba,
Abba-labba,
Abba-labba-lá!

Ţá kom hún til mín hlaupandi
og kyssti mig og hló,
beit mig og saug úr mér
blóđiđ svo ég dó.

Og afturgenginn hrópa ég
út yfir land og sjá:
Variđ ykkur, vesalingar,
variđ ykkur, vesalingar,
á Abba-labba-lá!

-Davíđ Stefánsson frá Fagraskógi.


mbl.is Pútín neitar ABBA-dansi
Tilkynna um óviđeigandi tengingu viđ frétt

« Síđasta fćrsla | Nćsta fćrsla »

Bćta viđ athugasemd

Ekki er lengur hćgt ađ skrifa athugasemdir viđ fćrsluna, ţar sem tímamörk á athugasemdir eru liđin.

Innskráning

Ath. Vinsamlegast kveikiđ á Javascript til ađ hefja innskráningu.

Hafđu samband